Welcome to the jungle Review: अक्षय कुमारसोबत (Akshay Kumar) दिग्गज कलाकारांची फौज असलेला ‘वेलकम टू द जंगल’ (Welcome To The Jungle) सिनेमा अगदी तसाच आहे, जशी अपेक्षा होती. महत्त्वाचं म्हणजे, या जॉनरच्या सिनेमानं जसं असायला हवं, अगदी तसाच आहे. हा सिनेमा फक्त आणि फक्त एकाच गोष्टीवर लक्ष केंद्रीत करतो, ते म्हणजे, एन्टरटेन्मेट, एन्टरटेन्मेट आणि फक्त एन्टरटेन्मेट. अशा सिनेमात लॉजिक शोधणंच मुळी इलॉजिकल आहे. ही फिल्म तुम्हाला खळखळून हसवते, एवढ्या स्टार्सना मुळात एकत्र मोठ्या पडद्यावर पाहणंच मुळी सिनेमाचं सेलिब्रेशन आहे आणि ही फिल्म सिनेमाला सेलिब्रेट करते, ही फिल्म स्वतःच स्वतःची थट्टा उडवते, जेणेकरुन कुणालाही संधी मिळणार नाही आणि असं करताना खूप एन्टरटेन्मेट करते.
‘वेलकम टू द जंगल’ सिनेमाची कथा काय? (Welcome to the Jungle Movie Story)
एक प्रोड्युसर टॅक्स वाचवण्यासाठी 2000 कोटींची फिल्म बनवण्याचा प्रयत्न करतो, तो काही अॅक्टर्सना एकत्र करतो, पण शुटिंग सुरू असतानाच त्यांच्यावर इनकम टॅक्सची रेड पडते. संपूर्ण सिनेमाच्या क्रूला एका दिवसांत खऱ्या खुऱ्या गावात जाऊन फिल्म शूट करावी लागले, मग क्रिएट होतं कन्फ्युजन आणि होतं घमासान… पुढची कहाणी काय आहे, हे जाणून घेण्यासाठी तुम्हाला थिएटरमध्येच जावं लागेल.
‘वेलकम टू द जंगल’ सिनेमा कसा आहे? (Welcome to the Jungle Movie)
‘वेलकम टू द जंगल’ सिनेमा एन्टरटेनर आहे, जो तुम्हाला सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत खिळवून ठेवतो. अशा प्रकारचे सिनेमे पाहताना तर्कबुद्धी किंवा ‘डोकं’ बाजूला ठेवूनच पाहावे लागतात. ट्रेलर पाहिल्यानंतरही जर तुम्ही त्यात तर्क शोधू लागलात किंवा त्यातील परिस्थिती आणि विनोदांवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित केलं, तर मग काहीच बोलण्यासारखं उरत नाही. हा सिनेमा ‘समीक्षेच्या पलीकडचा’ (Review Proof) आहे. यात स्वतःचीच थट्टा केली जाते आणि ‘धुरंधर’पेक्षा श्रेष्ठ काहीही नाही, असं ठामपणे सांगितलं जातं. हा एक ‘ब्रेन-रॉट’ (अतिशय हलका-फुलका आणि तर्कहीन) कॉमेडी सिनेमा आहे, जिथे परिस्थिती आणि गोंधळ मुद्दाम निर्माण केले जातात. काही प्रसंगी हा गोंधळ तुम्हाला मनमोकळेपणानं हसवतो, तर काही क्षणी विनोद तितकासा प्रभावी ठरत नाही. तरीही, पडद्यावर इतक्या मोठ्या कलाकारांची फौज पाहणं हा एक सुखद अनुभव आहे, जी गोष्ट आजकाल दुर्मिळ झाली आहे. आणि अक्षय कुमार, सुनील शेट्टी आणि परेश रावल यांना एकत्र पाहिल्यावर ‘हेरा फेरी’च्या आठवणी जाग्या होतात. सिनेमातील गाणी आल्हाददायक आहेत आणि ती मन प्रसन्न करतात, विशेषतः मध्यंतराचा (Interval) प्रसंग खूपच मनोरंजक आहे, जिथे अक्षय कुमार प्रेक्षकांना थिएटर सोडून जाण्यापासून रोखतो. सिनेमातील सर्वच कलाकार, आणि विशेषतः अक्षय कुमार स्वतःचीच चेष्टा होऊ देतात. अभिनय मुद्दामहून अतिरंजित (Over The Top) केला गेला आहे आणि त्यातच खरी मजा दडलेली आहे. हा सिनेमा अनेक मोठ्या सिनेमांमधील सीन्स जसेच्या तसे घेतो, किंवा त्याहून योग्य शब्द म्हणजे त्यांची ‘विडंबनं’ (spoofs) सादर करतो. शेवटी, अशा सिनेमांचं मूल्यमापन केवळ त्यांच्या मनोरंजनाच्या क्षमतेवरच केलं पाहिजे, कारण त्यांचा उद्देश कोणताही मेसेज देणं किंवा सामाजिक क्रांती घडवणं हा नसतो. हे सिनेमे कुटुंबासोबत आनंद घेण्यासाठी बनवलेले असतात आणि हे सिनेमे ती जबाबदारी उत्तमरीत्या पार पाडतात.
‘वेलकम टू द जंगल’मधल्या स्टारकास्टचा अभिनय कसा? (Welcome to the Jungle Star Cast)
अक्षय कुमार प्रचंड लयीत असल्याचं दिसतंय, स्वतःवर विनोद ओढवून घेण्यास किंवा ‘फ्लॉप स्टार’ म्हणून हिणवलं जाण्यासही तो कचरत नाही. या सिनेमातील कॉमेडी डायलॉग्स आणि प्रसंगांत त्यानं आपला जीव ओतला असून, यात आपल्याला जुन्या, अस्सल अक्षय कुमारची झलक पाहायला मिळते. सुनील शेट्टीही अख्ख्या सिनेमात चमकलाय, त्याचा ‘कॉमिक टायमिंग’ जबरदस्त आहे आणि अनेकदा तो प्रेक्षकांना खळखळून हसवतो. परेश रावल नेहमीप्रमाणेच अप्रतिम दिसलेत, विशेषतः राजपाल यादवसोबतची त्यांची जोडी खूपच छान जमलीय. सुनील शेट्टी, अक्षय कुमार आणि परेश रावल यांना एकत्र पडद्यावर पाहणं हा एक सुखद अनुभव आहे, त्यांची केमिस्ट्री ‘हेरा फेरी’ सिनेमाच्या आठवणी जाग्या करतो. जॅकी श्रॉफनंही उत्कृष्ट काम केलंय, त्याचं वावरणं आणि शैली प्रेक्षकांना वारंवार हसवतं. रवीना टंडनची भूमिकाही खूप धमाकेदार आहे आणि अक्षय कुमारसोबत तिला पडद्यावर पाहणं एक वेगळाच आनंद देणारं ठरतंय.
अर्शद वारसीच्या ‘कॉमिक टायमिंग’बद्दल कोणाच्याही मनात शंका नसतेच आणि इथेही त्यानं आपल्या विनोदी अभिनयानं छाप पाडली आहे. मुख्य अभिनेत्रींचा विचार करता, जॅकलीन फर्नांडिस, दिशा पटानी आणि लारा दत्ता, या सर्वांनीच चांगली कामगिरी केली असून आपापल्या भूमिकांना पूर्ण न्याय दिलाय. फरीदा जलाल त्यांच्या खास विनोदी शैलीत उत्तम अभिनय केलाय, तर किरण कुमार यांनी अतिशय सुंदर उर्दू उच्चार करत एक मनोरंजक व्यक्तिरेखा साकारलीय. जॅकी श्रॉफनं ‘जटारा’ ही खलनायकाची भूमिका उत्कृष्टपणे वठवली आहे. सिनेमात इतरही अनेक कलाकार आहेत, कलाकारांची फौज इतकी मोठी आहे की, प्रत्येकाला मिळणारा स्क्रीन टाईम मर्यादित आहे, तरीही त्या कमी वेळात आपली छाप पाडणं हे एक मोठं आव्हान त्यांनी पेललंय. आनंदाची गोष्ट म्हणजे, जवळपास सर्वच कलाकारांनी हे आव्हान यशस्वीपणे पेललंय आणि आपल्या भूमिका अविस्मरणीय बनवण्यात यश मिळवलंय.
लेखन आणि दिग्दर्शन
या चित्रपटाची कथा नीरज वोरा यांनी लिहिली असून, तिची मूळ संकल्पना अनेक वर्षांपूर्वीच सुचली होती. चित्रपटाची कथा उत्कृष्ट आहे आणि ती अतिशय रंजक पद्धतीनं मांडली गेलीय. फरहाद सामजी यांनी लिहिलेले संवाद प्रभावी आहेत, सिनेमात खळखळून हसवणारे अनेक प्रसंग असले, तरी काही ठिकाणी संवाद थोडे कमकुवत वाटतात. तरीही, एकंदरीत हे डायलॉग्ज सिनेमाच्या वातावरणाशी आणि शैलीशी उत्तमरीत्या जुळतात. अहमद खान यांचं दिग्दर्शन प्रभावी आहे, त्यांनी मोठ्या स्टार कास्टची उत्तमरीत्या हाताळणी केलीय आणि प्रत्येक कलाकाराकडून सर्वोत्तम अभिनय करून घेण्याचा जाणीवपूर्वक प्रयत्न केलाय.
रेटिंग – 3.5 स्टार्स
