हिंदी सिनेसृष्टीतील अजरामर चित्रपट म्हटलं की ‘शोले’चं नाव आवर्जून घेतलं जातं. जय-वीरूची मैत्री, गब्बरचा दरारा आणि ठाकूरची कहाणी आजही प्रेक्षकांच्या स्मरणात आहे. मात्र या सगळ्यासोबतच चित्रपटातील रोमँटिक बाजूही तितकीच लोकप्रिय ठरली. धर्मेंद्र आणि हेमा मालिनी यांच्यावर चित्रित करण्यात आलेलं ‘कोई हसीना जब रूठ जाती’ हे गाणं त्याचं उत्तम उदाहरण आहे.
‘शोले’मधील वीरू आणि बसंतीची जोडी प्रेक्षकांच्या विशेष पसंतीस उतरली. दोघांमधील प्रेम, खट्याळपणा आणि सततची नोकझोक त्यांच्या नात्याला वेगळीच रंगत देत होती. याच चुलबुल्या केमिस्ट्रीची झलक ‘कोई हसीना जब रूठ जाती’ या गाण्यात पाहायला मिळते. प्रेमातला रुसवा-फुगवा आणि त्यानंतरची मनधरणी या गाण्यात अतिशय हलक्या-फुलक्या पद्धतीने मांडण्यात आली आहे.
या गाण्याला संगीतकार आर. डी. बर्मन यांनी संगीत दिलं असून गीतकार आनंद बक्षी यांनी त्याचे शब्द लिहिले आहेत. आर. डी. बर्मन यांच्या संगीताची खास लय आणि आनंद बक्षी यांच्या सहजसुंदर शब्दांमुळे हे गाणं अधिकच खुलून आलं. गाण्याच्या चालीत असलेला खट्याळपणा आणि रोमँटिक अंदाज वीरू-बसंतीच्या व्यक्तिरेखांशी अगदी चपखल जुळतो.
धर्मेंद्र आणि हेमा मालिनी यांनीही आपल्या अभिनयातून या गाण्यातील भावनांना सुंदर न्याय दिला. पडद्यावर त्यांच्यातील मिश्कील संवाद, प्रेमळ भांडणं आणि एकमेकांना छेडण्याचा अंदाज प्रेक्षकांना भावला. त्यामुळे हे केवळ एक रोमँटिक गाणं न राहता ‘शोले’च्या कथानकातील वीरू-बसंतीच्या नात्याची ओळख बनलं.
आजही गाण्याची क्रेझ कायम
‘शोले’ला आता अनेक दशकं उलटली असली तरी या गाण्याची लोकप्रियता कमी झालेली नाही. आजच्या पिढीलाही जुन्या हिंदी चित्रपटातील रोमँटिक गाणी ऐकताना ‘कोई हसीना जब रूठ जाती’ आवर्जून आठवतं. प्रेमातील गोड नोकझोक, शरारत आणि भावनिक ओलावा यांचा सुंदर मिलाफ असलेलं हे गाणं आजही जुन्या काळातील सदाबहार रोमँटिक गाण्यांमध्ये आपलं खास स्थान टिकवून आहे.
वीरू आणि बसंतीची जोडी, धर्मेंद्र-हेमा मालिनी यांची पडद्यावरील केमिस्ट्री आणि आर. डी. बर्मन-आनंद बक्षी यांची संगीत-शब्दांची जादू यामुळे ‘कोई हसीना जब रूठ जाती’ हे गाणं ‘शोले’च्या आठवणींमधील एक अविस्मरणीय गाणं ठरलं आहे.
